هق هق دلواپسی

در حوالی دلِ من جز تو دیگر مرد نیست
گونه های لاله گونت جای رنگ زرد نيست

تک سوار آرزوهايم ! فقط تو مانده اي
سهم من از عشق تو که ناله ها و درد نيست

كاش من هم مرد باشم تا نبارم سيل اشك
تازه زخم این گلويم داغ هست و سرد نيست

در غروب بی کسی های من و کنج اتاق
روی عکس قاب کهنه جز غبار و گرد نیست

هق هق دلواپسی ها ، بالشم را خیس کرد
هیچکس با شانه ی لرزان من همدرد نیست

در دلم انگار جای هیچکس جز تو نبود
قلب پاک من که جای هرزه ی ولگرد نيست

در هیاهوی غریب کوچه ی دلواپسی
ردِ پایِ آشنایِ عاشقِ شبگرد نیست

بارها با قلبِ مغرورت مدارا کرده ام
قلب من با آنکه شور عشق حاشا کرد نیست

شانه ی خود را بياور تا كه آرامم كنی
گريه را من ميكنم ، گريه كه كار مرد نيست

#مهناز_الله_وردي_ميگوني