ای کاااش ...

مهربانی در بساط عشق ما گسترده بود
قطره های روی گونه حاصل حرمان نبود

کاش آدم ها رها بودند از زنجیر و بند
جای هر دلداده ای در گوشه ی زندان نبود

گر پرستوها نمی رفتند از روی درخت
در هوای شهرمان ، دود اینچنين رقصان نبود

عاشقی گر یافتی باید غنیمت بشمری
چونکه جز او در جهان ما دگر انسان نبود

همدلی گر پيشه ميكردند مردم در جهان
هیچکس دنبال قرصِ کوچکی از نان نبود

کاش میشد عشق را تا مقصدش هموار کرد
یا که كشتي های ما در موج سرگردان نبود

هر كه پندارد به دنيا از همه عالم تر است
كاش پيرامون ما خیل رجزخوانان نبود

#مهناز_الله_وردي_ميگوني