چه اصراری به ترک انزوایم می کنی امشب ؟
چرا در آرزوهایت رهایم می کنی امشب ؟
گره خورده به تقدیرم تمام خاطرات تو
گله دارم چرا بی اعتنایم می کنی امشب ؟
زمستان و نگاه من پر از خالی جای تو
چرا با پاسخ سردت جفایم میکنی امشب ؟
میان بغض خاموشم همیشه حس دلتنگی ست
چرا در گریه هایت اختفایم میکني امشب ؟
تویی چون شمع تقدیر و منم پروانه کویت
چرا در شوق دیدارت فدایم می کنی امشب ؟
دلم را می سپارم سوی امواج نگاه تو
تو چون مستی گرفتار بلایم می کنی امشب
چرا افتاده از چشمت ، من و اشك و غم و اندوه
گمان كردم به چشمت توتيايم ميكني امشب
ببین دیوار رویایم ترک برداشته بی تو
برای آخرین دیدار صدایم می کنی امشب ؟
#مهناز_الله_وردي_ميگوني

برچسب:
نویسنده: هیراد حکیمی