آغوش خیالی

بگردم دور آن خورشيد و آن ماه هلالي را
عزيزم باز كن امشب تو آغوش خيالي را

بده پیمانه ای از چشمه ی لبهای ميگونت
لبالب از شراب سرخ کن این جام خالي را

ببار ای ابر باران زا که این دل میتپد هر دم
و بي روي تو هرگز بر نيارد حس و حالی را

نبود هفت آسمان چيزي كه لايق باشد و امشب
بريزم بر قدم هاي تو این احساسِ عالي را

تو مثل موج طوفانزا چو آیی سوی آغوشم
برایت می کنم بستر ، تمام دشت شالی را

نشو نومید ای دلبر بيا در کوچه ی قلبم
كه بوي عطر تو پر كرد تمام این حوالی را

#مهناز_الله_وردي_ميگونی